این روزها مریم و مهدیه را که می بینم و حرف ها و گلایه های همسران زندانیان را که می شنوم، نگرانی بر نگرانی آوار می کنم. نگرانی برای زنانی که همچون پروانه از گوشه ای به گوشه دیگر این شهر جهنمی می روند و دلشان تنها با یک خبر کوتاه سلامتی و یک تماس کوتاه

زنان سياستمدار پر سر و صداتر از قبل از راه مي‌رسند. اين صدا تنها‎ ‎در نيمكره غربي به گوش نمي‌رسد كه در نيمكره ‏شرقي هم مي‌توان آن را به وضوح شنيد. همين چند روز قبل بود كه اشك‌هاي بي‌نظير بوتو را همگان ديدند و رد نگاهش ‏را گرفتند‎ ‎و از ميان نگاهش ارا

دو هفته است كه سلول های زندان اوين، ميهماناني متفاوت را ميزباني مي كنند. ميهماناني به غايت آگاه و ميزباناني به غايت نادان. نبض جنبش دانشجويي اين روزها در اوين مي زند چه آنكه نمايندگان دو نسل از دانشجويان عضو انجمن هاي اسلامي، دو هفته است كه سكونت اجب

محسن كديور سال 85 را درحالي به پايان رساند، كه از سوي هيات بدوي انتظامي اعضاي هيات علمي دانشگاه موظف شده بود تا لايحه دفاعيه خود را به امور اداري دانشگاه تحويل دهد. لايحه اي كه البته به موقع تحويل شد اما نتوانست سايه تعليق را از وضعيت محسن كديور در د

تاريخ دو بار تكرار مي شود، بار اول به صورت تراژدي و ديگر بار در قالب كاريكاتوري از آن تراژدي. بي سبب نيست كه هرساله آغاز طرح "مبارزه با بدحجابي" بي اختيار ذهن را به سالهاي دور در تاريخ معاصر اين سرزمين هدايت مي كند. همان روزهايي كه دستگاه حكومتي رضاخ

دانشجويان سياسي انجمن‌هاي اسلا‌مي در يك سال گذشته قادر نشدند تا تصويري ماندگار از فعاليت دانشجويي خود در دانشگاه‌ها ثبت كنند. جالب اما اينجا بود كه قديمي‌هاي اين جنبش و آناني كه در سال‌هاي اخير نامشان با جريان دانشجويي پيوند خورده است به

جناب جنتي! لطفا تعداد دقيق افرادي كه امروز در صفوف نمازجمعه شركت كردند را اعلام كنيد تا مشخص شود كه چند درصد مردم تهران به زعم شما "نمازجمعه اي" اند و حرفشان حجت؟» وقتي دريك روز چندين معلم را تنها به جرم اعتراض به وضعيت نامناسب معيشتي بازداشت مي ك

آقای تاج زاده! دانشجويان اگر در انتخابات رياست جمهوری جانب عدم شرکت گرفتند نه از اين روی بود که به باور شما در انتظار تانک های آمريکايی نشسته اند بلکه با اين هدف بود که شايد احزاب اصلاح طلب با دوری از قدرت به جامعه مدنی بازگردند و اول خود را اصلاح

مي گفتند جمهوري اسلامي براي "نفي خشونت" آمده و من با بهت خشونتي كه در سالهاي تثبيت انقلاب بر مخالفين رفت را پرسشگرانه مي شنيدم و مي خواندم و پرواي پرسيدن نمي يافتم. مي گفتند رسالت انقلابيون "براندازي استبداد" بود. استبداد پادشاهي از بين رفت اما گويي

تصوير زمستاني جامعه ايران، تصويري به مراتب گزنده‌تر از سرمايي است كه گذر روزهاي زمستان، بر چهره ايرانيان برجاي مي‌گذارد. مردم ايران اين روزها گران‌ترين روزهاي زمستاني سال‌هاي اخير خود را مي‌گذرانند. معضلي كه البته بحران‌هاي موجود ديگر در جامعه ايران

صدام حقیقتا مرده است اما باید به امید روزی نشست که بازمانده های تفکر به جای مانده از 30 سال دیکتاتوری او نیز در اذهان مردم عراق مدفون شود تا طلیعه عراق دموکرات از میان خرابه های استبداد دیده شود. اکنون نوبت مردم عراق است تا صفحات سفید تاریخ این سرزمی

دیگر نمی توانم بنشینم و گوش به سخنانی دهم که می دانم سخنران اعتقادی به آن ندارد.با خود گفتم ای کاش سید محمد خاتمی سکان هدایت کشتی اصلاحات در انتخابات شوراها را به دست نمی گرفت که اگر اینگونه بود شاید باور می کردیم آنچه این روزها ائتلاف اصلاح طلبان وع

يك قتل، دو مرگ و سه خودكشي اصلي‌ترين تصويري است كه جامعه دانشگاهي كشور از يك هفته اخير خود در ذهن دارد. اگر تا ديروز اعتراض به رويكرد مسوولين وزارت علوم در محدودسازي فعاليت‌هاي سياسي و صنفي دانشجويان اولويتي انكارناپذير بود اما امروز بايد اين متوليان

اگر در آغازين روزهاي مهرماه جمعي از دانشجويان پشت درهاي بسته دانشگاه همسايه دچار بهت و حيرت شدند و همزمان ستاره‌اي را آذين كارنامه تحصيلي خويش ديدند تا باور كنند كه عزم بر محروميت آنان از كسب علم جزم شده است، اكنون در آغازين روزهاي آبان‌ماه اين استاد

روزهايي که "گنجي و همفکرانش سفارت آمريکا را اشغال کرده بودند" و در خياباني آنسوتر زيباکلام و ديگر همکاران همفکرش پرونده هاي جمع زيادي از اساتيد دانشگاه و دانشجويان را از پنجره به بيرون مي ريختند تا گام هاي انقلاب فرهنگي بدون نقص برداشته شود.از

يك سال از آغاز به كار دولت جديد و حاشيه‌نشيني سياسي اصلاح‌طلبان مي‌گذرد. يك سالي كه تحمل آن براي اصلاح‌طلبان چندان به‌آساني نيز ميسر نشده است چه آنكه رقيب اصولگرا نه‌تنها سهمي هرچند اندك براي مديريت اصلاح‌طلب در دولت خويش قائل نشد كه بسياري موارد نار

اين چنين است که اگرچه شعبان جعفري خود سال هاي طولاني بود که در حاشيه زمين سياست زندگي عادي خود را مي گذراند اما نام و البته مرام او در متن سياست ايران زنده مانده و هنوز هم گاهي ايفاي نقش مي کند. به اين ترتيب امروز تنها مي توان با لبخندي تلخ کودتاي

سفرهاي استاني هيات دولت به اصلي‌ترين ابزار برانگيختن موج پوپوليسم تبديل شده است،اين حقيقت را مي‌توان به صورت عريان در گفته‌ها و سخنان رييس دولت در جمع مردم شهرها و روستاهاي كشور نظاره‌گر بود.

به‌ دنبال‌ ردپاي‌ دشمن‌ بودن‌ شيوه‌ سياستمداراني‌ است‌ كه‌ از تغييرات‌ بستر فرهنگي‌، سياسي‌ و اجتماعي‌ جامعه‌ بيم‌ دارند و حفظ‌ وضع‌ موجود را بهترين‌ بستر براي‌ ارائه‌ سياست‌ورزي‌ خود مي‌دانند.

فارغ از آنچه در ديدار سحابي و نبوي گفته شده اما اين ديدار يك نتيجه مشخص داشته و آن حذف مرزبندي خودي و غيرخودي از ادبيات فعالان سياسي ايران است. شايد از اين به بعد اعضاي سازمان مجاهدين با آرامش بيشتري قدم در جلسات پرسش و پاسخ‌هاي سياسي مي‌گذارند و

«ديده‌باني‌ جامعه‌ مدني‌» كه‌ به‌ عنوان‌ تكميل‌كننده‌ استراتژي‌ »دوري‌ از قدرت‌« از سوي‌ دفتر تحكيم‌ مطرح‌ گرديد و پيگيري‌ آن‌ به‌ دانشجويان‌ سياسي‌ مستقر در انجمن‌هاي‌ اسلامي‌ واگذار شد، رفته‌رفته‌ در عملكرد اين‌ دانشجويان‌ رنگ‌ مي‌يابد

بدون تاکيد بر اين نکته که اصلاح طلبان خود در نهادينه کردن اصول دموکراتيک در جامعه ناتوان بودند اما اکنون راکعي با بيان اينکه " اگر گروهي از بردن پول نفت بر سر سفره مردم سخن مي گويند ادعاي ما بايد اين باشد که دموکراسي را به زبان مردم بيان کنيم و مفهوم

جمعيت آبادگران جوان اگرچه حركتي خودجوش و غيردولتي معرفي شده اما مي‌توان گفت كه تشكيل اين جمعيت با هدف شناسنامه‌دار كردن اقدامات آبادگران و البته با حمايت همه‌جانبه چهره‌هاي قديمي آبادگر صورت مي‌گيرد تا در سايه پرورش جواناني اصولگرا، آرمانگرايي نسل

تداوم سکوت سياسي اصلاح طلبان و تعميم اين سکوت به تمامي حوزه هاي قدرت مي رود تا باقي مانده اميد نخبگان کشور را نيز به ياس تبديل کند چرا که در هفت ماه اخير عموم اصلاح طلبان نه تنها اقدامي در جهت بازگشت به عرصه اجتماع انجام نداده اند بلکه در حساس ترين شرايط